เรื่องของกระต่ายเด็ก (ดราม่าชีวิตที่ตลาดสัตว์เลี้ยงจตุจักร)

179260_456636054403207_412311382_n

สวัสดีวันที่แสนร้อน อบอ้าว

เรามาต่อกันเรื่องที่ติดค้างไว้ (ดราม่าชีวิตเน่าๆของปีกัน)
ประสบการณ์เมื่อตกเป็นเหยื่อ ความน่ารักของกระต่ายเด็ก เวอร์ชั่นปีเล่าให้ฟัง (ตลาดสัตว์เลี้ยง JJ)

เรื่องราวนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18+ อย่ามาเกรียนปีเกรียนกว่านะ! อาจมีคำหยาบคาย ขออภัยล่วงหน้า เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน จะได้เห็นภาพกันมากขึ้น อย่ามองที่รูปที่ปีโพสต์เพียงอย่างเดียว อ่านให้จบแล้วค่อยโพสต์ หรือค่อยต่อว่าปี อย่าให้ใครเขาว่าเอาได้ คนไทยแม่งอ่านหนังสือไม่เกิน 6 บรรทัดต่อปี ดูแต่รูป ฟังแต่สิ่งผิดๆ ไม่เปิดหู ไม่เปิดตารับสิ่งใหม่ พอเห็นรูปอะไรไม่เข้าตาหน่อย แม่งว่าก่อนเลย สมองอยู่บนหัว อย่าเก็บสมองไว้ใช้ตอนอยู่สองข้างไข่อย่างเดียว อย่าถามว่าจะสื่ออะไร เพราะมันหมายถึงคุณ ไม่ได้อ่านหรือสนใจในสิ่งๆ นั้น

และในที่สุดก็เดินทางถึงสถานที่ ตลาดสัตว์เลี้ยง จตุจักร
ว้าว… ทำไมมันร้อนเยี่ยงนี้นะ แล้วกระต่ายจะอยู่ได้มั้ย
เดินผ่านร้านขายหมาร้านหนึ่ง เฮ้ยๆ นั่นมันเหมือนตุ๊กตาเลย ไอ้คนขายหน้าดำ มันจับที่คอลูกสุนัขเหวี่ยงไป เหวี่ยงมา ตอนอาบน้ำ

“นรกบนดิน” กูเห็นแล้วมันเป็นยังไง
ปีไปมาแล้วนะ นรกบนดิน แล้วคุณเคยไปเยี่ยมหรือยัง
มาลุยกันต่อ ที่ร้านกระต่ายเด็ก(เยอะกว่ากระต่ายโต)

ปีจัง: “ตะเอง นั่นไงเจอแล้ว ร้านที่ใครๆ ในบอร์ดพูดถึง เห็นเขาว่าดีนะ”
ตากล้อง. “ออ…ร้านนั้นเหรอ เข้าไปดูหน่อย”
ปีจัง: “กระต่ายหูตก HL น่ารักมากๆ”

คนขายหนุ่ม คนหนึ่งเดินมา คาดว่าคงเป็นเจ้าของร้าน
มือและสายตาของเขากำลังจดจ้องนับเงินที่อยู่ในมือตัวเอง

ปีจัง: “นี่ใช่มะ เจ้าของร้านที่เขาพูดถึงว่าดีนักหนาบ่อยๆ”
แอบเชื่อในใจค่ะว่าของเขาดีจริง
ตากล้อง: …
ตากล้อง พูดน้อยค่ะ ดังนั้นไม่ต้องแปลกใจถ้าไม่มีบท ทุกวันก็เหมือนปีพูดคนเดียวอยู่แล้ว ชายผู้เหมือนตุีกตาไขราน (ถ้าไม่ไขพูดไม่ได้)

ปีจัง: “หูตกตัวนี้ ตัวเท่าไหร่คะ” “อายุเท่าไหร่” “วันเกิดวันที่”
เจ้าของร้าน: “5000 ครับ” “2 เดือน” “วันเกิดจำไม่ได้ แต่เพิ่งรับมาเมื่อเช้า” “กินน้ำจากขวด กินอาหารเม็ดได้แล้ว”
สายตาของเจ้าของร้านก็ยังจดจ่ออยู่ที่มือและเงินในมือเช่นเดิม
ปีกับตากล้องก็มองหน้ากัน ส่งสายตาเป็นนัยน์บอกตากล้องว่าอยากได้อ่ะตะเอง >///<

ปีจัง: “แล้ว MR สีดำตัวนี้ ตัวเท่าไหร่คะ”
เจ้าของร้าน: “อ๋อ ตัวนั้นเหรอ 900 ถ้าคุณซื้อตอนนี้เอาไปเลย 800 เหลือตัวเดียว ขนสวยเลย เพราะผมจะรีบปิดร้าน แล้วพรุ่งนี้ผมก็ไม่เข้าร้านด้วย”
ปีคิดในใจ หน้าตาแม่งไม่เหมือนสันดานเลย กูรู้ละ มึงไล่ไอ้ตัวดำ
เจ้าของร้าน “เอามั้ย ผมรีบ!” แม่งไม่ให้เลือกเลย
ปีจัง: “เอาสองตัวนี้”
อายุของตัวนี้คือ 1.5 เดือน จริงๆ ตัวใหญ่ และเป็นตัวสุดท้ายที่อยู่ในกรงนั้น เจ้าของเหมือนบังคับไล่ สงสารก็เลยรับมาอยู่ด้วยกัน

เหยดดดด กูได้กระต่ายน่ารักๆ มาแล้วเว้ยเฮ้ย แม่งใส่กล่องกระดาษเจาะรู สวยหรูมาให้เลย คุ้มค่ากับเงินที่เสียไปเลยว่ะ แล้วก็ได้อาหารฟรีมาถุงหนึ่งเป็นของแถม คุ้มจริงๆ ได้กระต่ายน่ารัก กับกล่องกระดาษ เยี่ยมๆ

และแล้วการเลี้ยงกระต่ายก็เริ่มต้นขึ้น

3 วันต่อมา กระต่ายหูตกเริ่มถ่ายเหลว เอาละสิ เอาละสิ หยุดกับคำถามว่าทำไม แล้วพาไปหาหมอ การตรวจวินิจฉัยของหมอ หมอบอกว่าอายุประมาณ 1 เดือนเท่านั้น ฟันยังอ่อน เคี้ยวอาหารไม่ได้ และเครียด โอกาสการรอดชีวิต 50:50 แล้วหมอก็ทำทุกอย่างเพื่อยื้อชีวิตเขา ค่ารักษาพยายาล ทำให้เริ่ม เงิบ ตามๆกัน แต่ก็ยังรักษาอยู่

แล้วก็ตัดสินใจไปบอกทางร้าน กระต่ายรับไป 3 วันเอง ท้องเสีย
เจ้าของร้าน: “ไม่ต้องพาไปหาหมอ มาให้ผมรักษา ผมรักษาได้” ปีคิดในใจ พ่องมึงแน่ะ มึงเป็นสัตวแพทย์เหรอ?
เจ้าของร้าน: “ถ้ากระต่ายตายภายใน 7 วัน เอามาเปลี่ยนตัวใหม่ไปได้เลย เดี๋ยวผมให้เลือกตัวที่ราคาใกล้เคียงกัน”
ปีคิดในใจ มึงคิดว่ากูจะเปลี่ยนกระต่ายตาย กับตัวใหม่เหรอ ไอ้****** *** *** ***
(ดอกจัน ให้จินตนาการเอาเองค่ะว่าปีด่า และสาปแช่งอะไร เอาเป็นว่าแรงมาก)

คนที่ปักใจรักกระต่ายตัวใดตัวหนึ่งไปแล้ว คงไม่มีใครสามารถเปลี่ยนไปรักตัวใหม่ได้ทันทีใช่มั้ยละคะ
ทำอย่างกับคนเราเปลี่ยนใจไปรักคนอื่นได้ง่ายๆ งั้นสิ

เรื่องนี้ทำให้ปีเริ่มอยากรู้เรื่องราวของกระต่ายมากขึ้น
แล้วกระต่ายหูตกตัวนั้นก็เสียชีวิต…

เจ้าตัวดำ MR 1.5 เดือนจริงๆค่ะ เขาไม่ท้องเสีย ไม่มีอาการใดๆ นอกจากสายตาง่วงนอนตลอดเวลา ปัจจุบันก็ยังอยู่กับปี มีชีวิตสนุกกับการกินหญ้าเยอะเป็นพิเศษ เขาคือ ทักซิโด

หลังจากวันนั้นก็หลายปีแล้ว ถึงปีจะไปเจเจ แต่ปีไม่เคยคิดจะเหยียบหน้าร้านมันอีกเลย ปีผิดที่หลงเชื่อคนอื่น คำโฆษณาทั้งนั้น ไม่ศึกษาให้ดีจริงๆ รีบร้อนเกินไป จึงต้องเสียเขาไป

ปีเล่าให้ฟังในฐานะผู้เลี้ยงกระต่าย ไม่ใช่เจ้าของเพจ JP ดังนั้นอารมณ์ ย่อมเปลี่ยนไปทางการเป็นผู้เลี้ยง ไม่มีเจตนา จะใส่ร้ายป้ายสี ร้านค้าใด เป็นร้านไหน ปีไม่บอก ใครทำดีอยู่แล้วปีเชื่อผู้เลี้ยงจะรู้เอง ใครมันทำไม่ดีอยู่แล้ว ก็เห็นได้แน่ๆ จากการโกหกอายุกระต่าย

บางร้านปีอยากเข้านะ แต่เจ้าของร้านมองหน้าเฉยๆ อยู่ภายในร้านไม่มีคำเชื้อเชิญใด ฝากไว้ว่า อย่าเลือกลูกค้า เพราะลูกค้าจะเลือกคุณและตัดสินคุณจากการกระทำการแต่งตัวไม่ได้บอกว่าคนๆนั้นไม่มีปัญญาซื้อกระต่ายตัวละหลายหมื่น ดังนั้นอย่ารังเกียจลูกค้าแต่งตัวโทรมๆ เพราะเขาดูกระต่ายตัวแพงๆ วันนี้เขาอาจจะซื้อวันหน้าเมื่อเขาเตรียมตัวพร้อมแล้วก็เป็นได้

สงสารกระต่ายบางตัวนอนลิ้นห้อยคากรง ร้านค้าก็แกล้งทำเป็นไม่เห็น จะตายก็ไม่ใช่ แต่ก็เหมือนตาย ตาก็แฉะ ร่างกายก็อิดโรยเหลือเกิน

ถ้าไม่ได้รักเขาด้วยใจ…ปล่อยให้เขาอยู่ที่นรกบนดินนั้นต่อเถอะค่ะเพราะโชคชะตาบางตัว เขาอาจได้พบสวรรค์ที่แท้จริง มากกว่าสวรรค์จำแลง อย่าสงสารและเหมาซื้อทั้งกระบะ เพราะนั่นคือการสนับสนุนที่เลวร้ายที่สุด สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม บุญเก่าดีหน่อยได้เจอเจ้านายที่รักและดูแลเอาใจใส่ กรรมหนักหน่อย ก็ถูกเลี้ยงแบบสัตว์ข้างถนนหรือไม่ก็เอามานั่งทับเล่น เป็นเรื่องสนุก

สำหรับวันนี้พอแค่นี้ก่อนค่ะ ปีร้อนมากมายแล้วพบกันตอนหน้าที่ยังเล่าไม่จบค่ะ เล่าเพื่อเป็นอุทาหรณ์สำหรับผู้เลี้ยงที่คิดจะเลี้ยง ศึกษาก่อนเลี้ยงให้ดีค่ะ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านค่ะหวังว่าพวกเราทุกคนมาช่วยกันกระตุ้นจิตใต้สำนึก ไม่ใช่แค่กระต่าย แต่รวมถึงสัตว์เลี้ยงไม่ว่าจะตัวเล็กหรือตัวใหญ่ หรือตัวใหญ่มาก รวมถึงคนด้วยค่ะ

เขียนโดย : ปี JP Rabbitry

    ภาพ บทความ หรือผลงานใดๆ ในบลอคนี้ ใช้สัญญาอนุญาต Creative Commons แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย แปลว่าคุณสามารถนำไปเผยแพร่ได้ แต่ต้องให้เครดิตกันด้วยนะจ๊ะ