ตั้งแต่ฉันมีเธอ…

บ้านของฉันก็เริ่มแคบ
มองไปทางไหน
ฉันก็พบกับสิ่งของมากมาย
ที่มันไม่ใช่ของฉัน

หันไปทางไหน
เธอก็กลายเป็นภาพหลอนสำหรับฉัน

ทุกวันฉันกลายเป็นคนขยัน
ทำงานกลับบ้าน เหนื่อยแล้ว
ยังต้องเก็บกวาดบ้าน ยิ่งเหนื่อยกว่า

บางครั้งเธอดูซุกซน
บางครั้งเล่ห์เหลี่ยมเธอก็แพรวพราว

สิ่งของที่ฉันวาง ฉันเผลอไม่ได้
เพราะมันจะกลายเป็นของเล่นเธอทันที

“เจ้านักทำลาย”

ขนมฉันก็เผลอวางไม่ได้
เผลอทีไร ต้องพาไปหาหมอทุกที

“เจ้าจอมตะกละ”

ทุกครั้งที่เก็บกวาด
เธอก็ยังรื้อออกมาให้ฉันเก็บ

บ้านฉันไม่เคยดูสะอาดเลย

เหนื่อยจัง!
ฉันต้องอดทนต่อไปอีกแค่ไหนกัน

ฉันมาคิดๆดูแล้ว

ถ้าฉัน “ไม่มีเธอก็คงจะดี”

บ้านของฉันคงจะกว้างขึ้น
กว้างขึ้น… สะอาดขึ้น เพราะเธอไม่อยู่

แต่เธอรู้อะไรไหม?

สิ่งมีค่าในหัวใจของฉัน

จะหายไป…

ดังนั้นต่อให้บ้านฉันแคบจนอยู่ไม่ได้

ฉันจึงขอเลือกที่..จะมีเธอ

อยู่ด้วยกันไปตลอดนะ

เขียนโดย : ปี JP Rabbitry