<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>เพื่อน 4 ขา | บันทึกเจ้าหูยาว</title>
	<atom:link href="http://www.jprabbitry.com/blog/category/%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%994%e0%b8%82%e0%b8%b2/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.jprabbitry.com/blog</link>
	<description>ปี jprabbitry</description>
	<lastBuildDate>
	Fri, 26 Feb 2021 07:34:58 +0000	</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=5.1</generator>
	<item>
		<title>เป็นให้ฉันได้ไหม? ซานตาคลอสคนนั้น..</title>
		<link>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b9%89%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b9%84%e0%b8%ab%e0%b8%a1-%e0%b8%8b%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%84%e0%b8%a5%e0%b8%ad%e0%b8%aa%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%99/</link>
				<comments>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b9%89%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b9%84%e0%b8%ab%e0%b8%a1-%e0%b8%8b%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%84%e0%b8%a5%e0%b8%ad%e0%b8%aa%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%99/#respond</comments>
				<pubDate>Sat, 24 Dec 2016 17:01:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[กระต่าย]]></category>
		<category><![CDATA[บทความ]]></category>
		<category><![CDATA[เพื่อน 4 ขา]]></category>
		<category><![CDATA[ซานตาคลอส]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.jprabbitry.com/blog/?p=1904</guid>
				<description><![CDATA[<p>ทุกวัน ของ ทุกปี บางวันระหว่างทางกลับบ้าน พวกเราอาจจะเจอกับแมวที่เข้ามาคลอเคลีย ร้องเหมียวๆ เรียกร้องความสนใจจากเรา เพื่ออาหารเพียงเล็กน้อย หรือความน่ารัก หากเรานั่งทานอาหารข้างทาง แมวจรบางตัว อาจกระโดดขึ้นตักเพื่อขอแค่ไออุ่น ชีวิตพวกเราเร่งรีบมาก จนไม่มีเวลาสนใจ เราจึงไม่สามารถช่วยเหลืออะไรแมวตัวนั้นได้เลย บางวันระหว่างทางกลับบ้าน พวกเราอาจจะเจอกับหมา พวกเขารีบวิ่งเข้ามา กระดิกหางด้วยความเป็นมิตร ร่างกายซูบผอม หน้าตามอมแมม บางตัวอาจมีบาดแผล บางตัวก็พาลูกน้อยๆ วิ่งเข้ามาหาด้วย พวกเขาขอแค่อาหาร แม้เพียงเล็กน้อย แต่นั่นอาจทำให้พวกเขาอยู่รอดต่อไปได้อีกวัน แล้วพวกเราก็แบ่งปันอาหาร ที่อยู่ในมือ ให้กับพวกเขาบ้าง บางวันได้เลื่อนฟีดหน้าจอมือถือ คุณอาจได้พบเห็นเรื่องราวต่างๆ ของกระต่ายถูกทิ้ง ที่อยู่ตามโซเชียลมีเดียให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง บ้างก็ถูกทิ้งไว้ที่กองขยะ บ้างก็ถูกปล่อยเข้าป่า คนปล่อย(ทิ้ง)คงหวังดี คิดว่าเขาคงมีชีวิตอยู่รอดได้ในป่าล่ะมั้ง คนมาเจอก็โชคดีไป ไม่มีใครมาเห็นอย่างน้อยก็แค่ตายจากไป จะเอาอย่างนี้เหรอชีวิต เกิดเป็นสัตว์ก็ว่าทรมานแล้ว ถูกทิ้งให้ตายทั้งเป็นยิ่งทุกข์ทรมานกว่า สัตว์หลายชีวิตนอกบ้าน พวกเราเห็นแล้วก็คงสงสารพวกเขาเหลือเกิน จนหลายครั้งพวกเราก็เก็บเอาไปคิด จนนอนไม่หลับ นั่งร้องไห้อยู่คนเดียว ที่ช่วยอะไรพวกเขาไม่ได้เลย เลี้ยงดูแลก็ไม่ได้อีก แต่มันไม่ใช่ความผิดของพวกเราหรอก จริงไหม? จะอีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้ ที่พวกเขาจะได้มีบ้าน มีคนดูแล [&#8230;]</p>
The post <a href="http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b9%89%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b9%84%e0%b8%ab%e0%b8%a1-%e0%b8%8b%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%84%e0%b8%a5%e0%b8%ad%e0%b8%aa%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%99/">เป็นให้ฉันได้ไหม? ซานตาคลอสคนนั้น..</a> first appeared on <a href="http://www.jprabbitry.com/blog">บันทึกเจ้าหูยาว</a>.]]></description>
								<content:encoded><![CDATA[<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1905" src="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2017/02/15740749_1223448614388610_4101953798500791789_n.jpg" alt="" width="690" height="690" srcset="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2017/02/15740749_1223448614388610_4101953798500791789_n.jpg 690w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2017/02/15740749_1223448614388610_4101953798500791789_n-150x150.jpg 150w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2017/02/15740749_1223448614388610_4101953798500791789_n-300x300.jpg 300w" sizes="(max-width: 690px) 100vw, 690px" /></p>
<p>ทุกวัน ของ ทุกปี</p>
<p>บางวันระหว่างทางกลับบ้าน พวกเราอาจจะเจอกับแมวที่เข้ามาคลอเคลีย ร้องเหมียวๆ เรียกร้องความสนใจจากเรา เพื่ออาหารเพียงเล็กน้อย หรือความน่ารัก หากเรานั่งทานอาหารข้างทาง แมวจรบางตัว<span id="more-1904"></span> อาจกระโดดขึ้นตักเพื่อขอแค่ไออุ่น</p>
<p>ชีวิตพวกเราเร่งรีบมาก จนไม่มีเวลาสนใจ เราจึงไม่สามารถช่วยเหลืออะไรแมวตัวนั้นได้เลย</p>
<p>บางวันระหว่างทางกลับบ้าน พวกเราอาจจะเจอกับหมา พวกเขารีบวิ่งเข้ามา กระดิกหางด้วยความเป็นมิตร ร่างกายซูบผอม หน้าตามอมแมม บางตัวอาจมีบาดแผล บางตัวก็พาลูกน้อยๆ วิ่งเข้ามาหาด้วย</p>
<p>พวกเขาขอแค่อาหาร แม้เพียงเล็กน้อย แต่นั่นอาจทำให้พวกเขาอยู่รอดต่อไปได้อีกวัน แล้วพวกเราก็แบ่งปันอาหาร ที่อยู่ในมือ ให้กับพวกเขาบ้าง</p>
<p>บางวันได้เลื่อนฟีดหน้าจอมือถือ คุณอาจได้พบเห็นเรื่องราวต่างๆ ของกระต่ายถูกทิ้ง ที่อยู่ตามโซเชียลมีเดียให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง บ้างก็ถูกทิ้งไว้ที่กองขยะ บ้างก็ถูกปล่อยเข้าป่า คนปล่อย(ทิ้ง)คงหวังดี คิดว่าเขาคงมีชีวิตอยู่รอดได้ในป่าล่ะมั้ง คนมาเจอก็โชคดีไป ไม่มีใครมาเห็นอย่างน้อยก็แค่ตายจากไป จะเอาอย่างนี้เหรอชีวิต เกิดเป็นสัตว์ก็ว่าทรมานแล้ว ถูกทิ้งให้ตายทั้งเป็นยิ่งทุกข์ทรมานกว่า</p>
<p>สัตว์หลายชีวิตนอกบ้าน พวกเราเห็นแล้วก็คงสงสารพวกเขาเหลือเกิน จนหลายครั้งพวกเราก็เก็บเอาไปคิด จนนอนไม่หลับ นั่งร้องไห้อยู่คนเดียว ที่ช่วยอะไรพวกเขาไม่ได้เลย เลี้ยงดูแลก็ไม่ได้อีก</p>
<p>แต่มันไม่ใช่ความผิดของพวกเราหรอก จริงไหม?</p>
<p>จะอีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้ ที่พวกเขาจะได้มีบ้าน มีคนดูแล เอาใจใส่ มีที่นอน มีอาหารให้กินทุกมื้อ</p>
<p>ปีเชื่อว่า ในใจลึกๆ ของพวกเราทุกคน คงหวังไว้เหมือนกันว่า พวก หมา แมว สี่ขา ขาจร หรือ เจ้าหูยาว เหล่านั้น สักวัน เขาอาจจะได้รับ &#8220;ความเมตตา&#8221; จากใครสักคน..</p>
<p>หลายคนคงรอซานตาคลอสมามอบของขวัญให้ แต่คุณอาจไม่รู้ตัวว่า คุณกำลังเป็นซานตาคลอสของใครบางคน</p>
<p>ซานตาคลอสที่ให้ของขวัญ &#8220;ความรัก&#8221; &#8220;ความสุข&#8221; &#8220;ความเมตตา&#8221; กับพวกเขาไปตลอดชีวิต</p>
<p>เป็นให้ฉันได้ไหม?<br />
ซานตาคลอสคนนั้น<br />
ที่มอบ &#8220;ความรัก&#8221; ให้ฉันเป็นของขวัญ<br />
ทุกวันเลย</p>
<p>เขียนโดย : ปี JP Rabbitry</p>The post <a href="http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b9%89%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b9%84%e0%b8%ab%e0%b8%a1-%e0%b8%8b%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%84%e0%b8%a5%e0%b8%ad%e0%b8%aa%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%99/">เป็นให้ฉันได้ไหม? ซานตาคลอสคนนั้น..</a> first appeared on <a href="http://www.jprabbitry.com/blog">บันทึกเจ้าหูยาว</a>.]]></content:encoded>
							<wfw:commentRss>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b9%89%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b9%84%e0%b8%ab%e0%b8%a1-%e0%b8%8b%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%84%e0%b8%a5%e0%b8%ad%e0%b8%aa%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%99/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
							</item>
		<item>
		<title>หมีหน้าชา กับ หมาหน้าซีด</title>
		<link>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%8a%e0%b8%b2-%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a-%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%8b%e0%b8%b5%e0%b8%94/</link>
				<comments>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%8a%e0%b8%b2-%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a-%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%8b%e0%b8%b5%e0%b8%94/#respond</comments>
				<pubDate>Mon, 04 Jul 2016 16:32:01 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[เพื่อน 4 ขา]]></category>
		<category><![CDATA[สุนัขจรจัด]]></category>
		<category><![CDATA[หมาถูกทิ้ง]]></category>
		<category><![CDATA[หมาฟรี]]></category>
		<category><![CDATA[หมาหน้าซีด]]></category>
		<category><![CDATA[หมีหน้าชา]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.jprabbitry.com/blog/?p=1226</guid>
				<description><![CDATA[<p>หมา ปอน ปอน &#8220;จรจัด&#8221; เป็นเรื่องจริงของหมา 2 ตัว ทุกคนในหมู่บ้าน เรียกสองนางตามสีตัว แต่ปีขอเรียกสองนางว่า &#8220;หมีหน้าชา&#8221; กับ &#8220;หมาหน้าซีด&#8221; ทุกหมู่บ้านที่เริ่มสร้างโครงการมักจะมีหมา ไม่รู้คนงานเหล่านั้นจะสรรหามาเลี้ยงไว้ทำไม เมื่อพวกเขาสร้างเสร็จ ก็ทิ้งหมาหลายตัวไว้ในหมู่บ้าน พอลูกบ้านมาอยู่ก็เรียกคนมาจับไปพร้อมกัน แต่บนความโชคร้าย ก็ยังมีความโชคดี หมาหน้าซีด ท้องตั้งแต่เด็ก ช่วงที่เพื่อนถูกจับก็อาศัยอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง มีบ้านใจบุญ คนใจดี ยินดีรับเลี้ยงและทำคลอดให้ จนลูกๆ มีคนมารับไปอุปการะ เหลือไว้แต่ตัวแม่ ซึ่งทางเจ้าของบ้านมีสุนัขอยู่ในบ้าน แล้วก็พยายามนำมาเลี้ยงรวมด้วยเช่นกัน อาจเพราะหมาหน้าซีด เกรงใจหมาเจ้าถิ่น และก็กลัวคนมาก แม้แต่อาบน้ำผู้รับเลี้ยงยังถูกกัด จนเมื่อ 2 ปีก่อน ปีได้พบกับหมาอีกตัวหนึ่ง ปากทางหมู่บ้าน นั่นก็คือ หมีหน้าชา เจอขี่จักรยาน หรือเดิน เห่าตลอด เหมือนเกลียดกันมาแต่ชาติปางก่อน ปีเป็นคนกลัวหมา แต่ไม่ได้รังเกียจหมาค่ะ ทุกวันที่ขี่แล้วเจอ จะต้องมีของเซ่นไหว้นางติดมือมาตลอดจนนางเลิกเห่าใส่ หลายเดือนต่อมา ที่มาอยู่บ้านใหม่ ก็กลายเป็นว่า หมีหน้าชา กับ หมาหน้าซีด เข้ามาอยู่ในหมู่บ้านด้วยกัน เดือนแห่งหน้าฝน สองตัวไปนอนที่ไหนเล่า บ้านที่รับเลี้ยงให้อาหาร เปิดบ้านให้ทั้งสองตัว แต่ทั้งสองไม่ยอมเข้าบ้านเลย เอาแต่วิ่งเล่นตากฝนเป็นลูกหมาตกน้ำทั้งกลางวัน ทั้งกลางคืน ปีเลยตัดสินใจที่จะเดินไปเปิดรั้วเหล็กให้หมาสองตัว เข้ามานอน ทั้งๆ ที่กลัวการเข้าใกล้หมามาก หมีหน้าชา และ หมาหน้าซีด สนิทใจ ยอมเข้า มานอนแต่โดยดี เวลาเจอกันก็ดีใจเหมือนเห็นเจ้านายใหม่ &#8220;โอ้ว ม่ายนะ ฉันไม่ชอบหมา&#8221; เป็นปีๆ ได้รู้จักทั้งสองนาง ความกลัวก็เริ่มหายไป เพราะเวลาไปเซเว่น ก็คือ พานางทั้งสองไปเดินเล่น [&#8230;]</p>
The post <a href="http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%8a%e0%b8%b2-%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a-%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%8b%e0%b8%b5%e0%b8%94/">หมีหน้าชา กับ หมาหน้าซีด</a> first appeared on <a href="http://www.jprabbitry.com/blog">บันทึกเจ้าหูยาว</a>.]]></description>
								<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignnone size-full wp-image-1230" src="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/dogthink_jp.jpg" alt="dogthink_jp" width="720" height="486" srcset="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/dogthink_jp.jpg 720w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/dogthink_jp-300x203.jpg 300w" sizes="(max-width: 720px) 100vw, 720px" /></p>
<p><a href="http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%88%e0%b8%a3%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%94/" target="_blank" rel="noopener noreferrer">หมา ปอน ปอน &#8220;จรจัด&#8221;</a> เป็นเรื่องจริงของหมา 2 ตัว ทุกคนในหมู่บ้าน เรียกสองนางตามสีตัว แต่ปีขอเรียกสองนางว่า &#8220;หมีหน้าชา&#8221; กับ &#8220;หมาหน้าซีด&#8221;<span id="more-1226"></span></p>
<p>ทุกหมู่บ้านที่เริ่มสร้างโครงการมักจะมีหมา ไม่รู้คนงานเหล่านั้นจะสรรหามาเลี้ยงไว้ทำไม เมื่อพวกเขาสร้างเสร็จ ก็ทิ้งหมาหลายตัวไว้ในหมู่บ้าน พอลูกบ้านมาอยู่ก็เรียกคนมาจับไปพร้อมกัน</p>
<p>แต่บนความโชคร้าย ก็ยังมีความโชคดี หมาหน้าซีด ท้องตั้งแต่เด็ก ช่วงที่เพื่อนถูกจับก็อาศัยอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง มีบ้านใจบุญ คนใจดี ยินดีรับเลี้ยงและทำคลอดให้ จนลูกๆ มีคนมารับไปอุปการะ เหลือไว้แต่ตัวแม่ ซึ่งทางเจ้าของบ้านมีสุนัขอยู่ในบ้าน แล้วก็พยายามนำมาเลี้ยงรวมด้วยเช่นกัน อาจเพราะหมาหน้าซีด เกรงใจหมาเจ้าถิ่น และก็กลัวคนมาก แม้แต่อาบน้ำผู้รับเลี้ยงยังถูกกัด</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1582" src="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog1.jpg" alt="thousand_ways_dog1" width="960" height="555" srcset="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog1.jpg 960w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog1-300x173.jpg 300w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog1-768x444.jpg 768w" sizes="(max-width: 960px) 100vw, 960px" /></p>
<p>จนเมื่อ 2 ปีก่อน ปีได้พบกับหมาอีกตัวหนึ่ง ปากทางหมู่บ้าน นั่นก็คือ หมีหน้าชา เจอขี่จักรยาน หรือเดิน เห่าตลอด เหมือนเกลียดกันมาแต่ชาติปางก่อน ปีเป็นคนกลัวหมา แต่ไม่ได้รังเกียจหมาค่ะ ทุกวันที่ขี่แล้วเจอ จะต้องมีของเซ่นไหว้นางติดมือมาตลอดจนนางเลิกเห่าใส่</p>
<p>หลายเดือนต่อมา ที่มาอยู่บ้านใหม่ ก็กลายเป็นว่า หมีหน้าชา กับ หมาหน้าซีด เข้ามาอยู่ในหมู่บ้านด้วยกัน เดือนแห่งหน้าฝน สองตัวไปนอนที่ไหนเล่า บ้านที่รับเลี้ยงให้อาหาร เปิดบ้านให้ทั้งสองตัว แต่ทั้งสองไม่ยอมเข้าบ้านเลย เอาแต่วิ่งเล่นตากฝนเป็นลูกหมาตกน้ำทั้งกลางวัน ทั้งกลางคืน</p>
<p>ปีเลยตัดสินใจที่จะเดินไปเปิดรั้วเหล็กให้หมาสองตัว เข้ามานอน ทั้งๆ ที่กลัวการเข้าใกล้หมามาก หมีหน้าชา และ หมาหน้าซีด สนิทใจ ยอมเข้า มานอนแต่โดยดี เวลาเจอกันก็ดีใจเหมือนเห็นเจ้านายใหม่</p>
<p>&#8220;โอ้ว ม่ายนะ ฉันไม่ชอบหมา&#8221;</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1583" src="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog2.jpg" alt="thousand_ways_dog2" width="960" height="640" srcset="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog2.jpg 960w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog2-300x200.jpg 300w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog2-768x512.jpg 768w" sizes="(max-width: 960px) 100vw, 960px" /></p>
<p>เป็นปีๆ ได้รู้จักทั้งสองนาง ความกลัวก็เริ่มหายไป เพราะเวลาไปเซเว่น ก็คือ พานางทั้งสองไปเดินเล่น ไปขับถ่าย ปีเห็นสองตัววิ่งหน้าตั้งนำไปก่อนเสมอ เวลาที่เห็นฝูงหมาจรนอกหมู่บ้าน นางจะเห่าอย่างจริงจังแล้วก็วิ่งกลับมาหาปี แม้จะสู้ไม่ได้ ก็เหมือนกับว่า หมาหน้าซีดอยากจะบอกว่า &#8220;ระวังตัวนะ ฉันก็กลัวตัวมันใหญ่กว่า&#8221;</p>
<p>เอาล่ะ ดูแล้วมันก็อยากจะปกป้องเรา เหมือนกับตอนเจอหมูป่าที่คนสวนหน้าหมู่บ้านเลี้ยงไว้ เห่าอย่างจริงจังแล้วก็วิ่งมาหา อยากจะบอกว่า &#8220;มันไม่เป็นอันตรายนะ เดินไปเถอะ&#8221; ไปเซเว่นก็นั่งรอ ไปไหนนานเกิน นางก็เข้าหมู่บ้านเอง บางทีก็รอ 4 ชั่วโมง ไม่ไปไหน</p>
<p>ปีเริ่มเอ็นดูทั้งสองแล้วล่ะค่ะ แต่ปีไม่สามารถนำเข้าบ้านได้ ปีเลี้ยงสัตว์เล็กหลายตัว ปีมีหน้าที่ดูแลแม่ที่ป่วยอยู่ด้วย ดังนั้น แน่นอนค่ะ การมีทั้งสองเข้ามา ภาระค่าใช้จ่ายจะเริ่มเยอะ ในเมื่อทั้งสองไม่ใช่ตุ๊กตา ต้องมีวันเจ็บ วันป่วย วันแก่ชรา ปีกลัวเลี้ยงเขาได้ไม่ดีพอ ทั้งที่อีกหลายชีวิตในบ้าน ก็ยังต้องดูแลอยู่</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1584" src="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog3.jpg" alt="thousand_ways_dog3" width="960" height="640" srcset="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog3.jpg 960w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog3-300x200.jpg 300w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog3-768x512.jpg 768w" sizes="(max-width: 960px) 100vw, 960px" /></p>
<p>นอนในรั้วบ้านได้ค่ะ ให้นอนทุกวัน แต่ตกกลางคืน ปัญหาเกิด คือ มีหมาอื่นหลุดมาก่อกวนหน้าบ้าน สองตัวก็หวงบ้านเห่ากันทั้งคืน เกรงใจคนในหมู่บ้าน ขยันให้หมาหลุด ขับถ่ายไปทั่วตามซอย ริมทางเดิน ใครๆก็เลยโทษหมาสองตัวนี้ตลอด</p>
<p>อีกหนึ่งบ้านที่รับเลี้ยงแต่แรก เคยหาบ้านให้ตลอด หมีหน้าชาแยกจากหมาหน้าซีดไม่ได้ แต่หมาหน้าซีดแยกได้เพราะช่วงหนึ่ง หมีหน้าชาถูกพาไปล้างท้อง น้ำลายฟูมปากนอกชักกลางถนน หายไปหลายวันหมาหน้าซีดก็ไม่ได้คิดอะไรมาก</p>
<p>ทีนี้คนที่จะรับอุปการะ มีเงื่อนไขในการรับเลี้ยงได้ แค่เพียงตัวเดียว ตอนนี้ก็อาจไม่สามารถแยกตัวใดตัวหนึ่งออกจากกันได้ แต่เพื่อความปลอดภัยของทั้งสอง ก่อนที่ใครจะเรียกคนมาจับ ถึงจะมีปลอกคอ ถ้าเราพลาด จังหวะทำงานกันทั้งหมดสองตัวอาจไม่เหลือความโชคดีอีกแล้ว</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1585" src="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog4.jpg" alt="thousand_ways_dog4" width="960" height="640" srcset="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog4.jpg 960w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog4-300x200.jpg 300w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/thousand_ways_dog4-768x512.jpg 768w" sizes="(max-width: 960px) 100vw, 960px" /></p>
<p>ผู้รับเลี้ยงหลายคนในหมู่บ้าน และปี กำลังพยายามหาบ้านหลังใหม่ให้ทั้งสอง จะรับทั้งสองตัวเลย ก็ยินดี หรือจะรับตัวใดตัวหนึ่งไปก็ได้เช่นกันค่ะ เนื่องจากหมีหน้าชา หลังจากล้างท้องครานั้น นางก็เริ่มมีอาการลมชัก บางครั้งก็ถี่ หรือนานๆครั้งหนึ่ง ซึ่งปีก็ทำงาน พอเจอนางก็รู้ได้ว่าไปแอบชักมาแน่นอน น้ำลายจะฟูมปากวิ่งมาหาตลอด</p>
<p>ซึ่งอาจมีคนไม่ประสงค์จะรับไป ผู้เลี้ยงในหมู่บ้านและปี ก็ยังสามารถช่วยดูแลและนำเข้ารั้วบ้านได้(หมาตัวอื่นกลัวนาง) นางจะนิ่งๆ เหมือนหมาไม่เป็นมิตร แต่ไม่มีอะไรค่ะ นางชอบนอนในบ้าน แต่ส่วนมากจะวิ่งตามไปนอนกับคู่หูเสียมากกว่า ไปไหนก็ต้องไปด้วยกัน จนกลายเป็นองครักษ์ พิทักษ์ปีไปแล้ว</p>
<p>หมาฟรี หน้าตาดี ก็หาได้จากข้างถนนนะจ๊ะ</p>
<p>ปี JP Rabbitry</p>The post <a href="http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%8a%e0%b8%b2-%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a-%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%8b%e0%b8%b5%e0%b8%94/">หมีหน้าชา กับ หมาหน้าซีด</a> first appeared on <a href="http://www.jprabbitry.com/blog">บันทึกเจ้าหูยาว</a>.]]></content:encoded>
							<wfw:commentRss>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%8a%e0%b8%b2-%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a-%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%8b%e0%b8%b5%e0%b8%94/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
							</item>
		<item>
		<title>หมา ปอน ปอน &#8220;จรจัด&#8221;</title>
		<link>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%88%e0%b8%a3%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%94/</link>
				<comments>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%88%e0%b8%a3%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%94/#respond</comments>
				<pubDate>Mon, 04 Jul 2016 15:35:19 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[เพื่อน 4 ขา]]></category>
		<category><![CDATA[สุนัขจรจัด]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.jprabbitry.com/blog/?p=1238</guid>
				<description><![CDATA[<p>ฉันเคยเป็นหมา ที่เคย มีเจ้าของ คนงานในหมู่บ้านหนึ่ง เลี้ยงฉันเอาไว้ เวลาผ่าน โครงการสร้างเสร็จ พวกเขาก็ทิ้งฉัน แล้วจากไป ฉันจึง.. ไม่เหลือใคร ที่ไว้ใจ มาดูแล &#8230; คนในหมู่บ้าน ใจดีรับเลี้ยงฉัน ก่อนหน้านั้น เพื่อนๆฉัน ถูกจับไปหมด คนในหมู่บ้านบางคน รังเกียจที่ฉัน สกปรก แต่หลายคนก็ไม่เคยดูแคลน &#8230; มีคนรัก ก็ย่อม มีคนเกลียด แค่หมา หน้าตา น่าเกลียด ไร้บ้านอย่างฉัน ถูกทิ้งไม่พอ ถูกวางยา ซ้ำเติมกัน หลังจากนั้น โรคภัย กระหน่ำและซ้ำเติม &#8230; ฉันไม่กล้า เข้าบ้านคนที่เลี้ยง แม้ว่าเขา จะรัก เอ็นดูฉัน ความกลัว เป็นภาพหลอนติดตามกัน ภาพที่เลวร้ายเหล่านั้น ฉันไม่ลืม &#8230; มีหลายคน ที่ชอบรังแกฉัน เธอรู้ใช่ไหม…บางครั้งฉัน ต้องป้องกันตัว เมื่อคนพูดกับคน รู้เรื่อง แต่หมาอย่างฉัน [&#8230;]</p>
The post <a href="http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%88%e0%b8%a3%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%94/">หมา ปอน ปอน “จรจัด”</a> first appeared on <a href="http://www.jprabbitry.com/blog">บันทึกเจ้าหูยาว</a>.]]></description>
								<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignnone size-full wp-image-1239" src="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/12065702_904877779549549_8249861098641905194_n.jpg" alt="12065702_904877779549549_8249861098641905194_n" width="800" height="533" srcset="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/12065702_904877779549549_8249861098641905194_n.jpg 800w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/12065702_904877779549549_8249861098641905194_n-300x200.jpg 300w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2016/07/12065702_904877779549549_8249861098641905194_n-768x512.jpg 768w" sizes="(max-width: 800px) 100vw, 800px" /></p>
<p>ฉันเคยเป็นหมา ที่เคย มีเจ้าของ<br />
คนงานในหมู่บ้านหนึ่ง เลี้ยงฉันเอาไว้<br />
เวลาผ่าน โครงการสร้างเสร็จ<span id="more-1238"></span><br />
พวกเขาก็ทิ้งฉัน แล้วจากไป<br />
ฉันจึง.. ไม่เหลือใคร ที่ไว้ใจ มาดูแล<br />
&#8230;<br />
คนในหมู่บ้าน ใจดีรับเลี้ยงฉัน<br />
ก่อนหน้านั้น เพื่อนๆฉัน ถูกจับไปหมด<br />
คนในหมู่บ้านบางคน รังเกียจที่ฉัน สกปรก<br />
แต่หลายคนก็ไม่เคยดูแคลน<br />
&#8230;<br />
มีคนรัก ก็ย่อม มีคนเกลียด<br />
แค่หมา หน้าตา น่าเกลียด ไร้บ้านอย่างฉัน<br />
ถูกทิ้งไม่พอ ถูกวางยา ซ้ำเติมกัน<br />
หลังจากนั้น โรคภัย กระหน่ำและซ้ำเติม<br />
&#8230;<br />
ฉันไม่กล้า เข้าบ้านคนที่เลี้ยง<br />
แม้ว่าเขา จะรัก เอ็นดูฉัน<br />
ความกลัว เป็นภาพหลอนติดตามกัน<br />
ภาพที่เลวร้ายเหล่านั้น<br />
ฉันไม่ลืม<br />
&#8230;<br />
มีหลายคน ที่ชอบรังแกฉัน<br />
เธอรู้ใช่ไหม…บางครั้งฉัน ต้องป้องกันตัว<br />
เมื่อคนพูดกับคน รู้เรื่อง<br />
แต่หมาอย่างฉัน พูดกับคนไม่เข้าใจ<br />
ฉันก็ไม่สามารถ บอกกับใครๆ<br />
ฉันไม่ได้เป็นคนทำ!<br />
&#8230;<br />
ผู้ใหญ่ปล่อยเด็กน้อยมาวิ่งเล่น<br />
ที่สนามมีหิน วิ่งไล่ หยิบมัน ปาใส่ฉัน<br />
ผู้ใหญ่ ไม่ห้าม เด็กๆ เลยรุมกัน<br />
ถ้าหากฉันป้องกัน<br />
ความผิดก็คงอยู่ที่ฉันเช่นเคย&#8230;<br />
&#8230;<br />
ฉันยังไม่ได้ทำอะไร หลายคนรู้<br />
แต่บางคนบอกว่าฉัน กัดลูกเขา<br />
เอ้า! ฉันพูดไม่ได้ จะให้แก้ตัว อย่างไร?<br />
ลูกเขาเตะฉันก่อน ฉันก็หลบให้แต่โดยดี<br />
&#8230;<br />
วันนี้ ฉันถูกหมายหัว<br />
เมื่อใครต่อใคร ว่าฉันทำร้ายลูกของเขา<br />
แทนที่จะบอกว่าเด็กๆ แค่กลัว แต่ก็ยังไม่มีอะไร<br />
เขากลับทำให้เรื่องบานปลาย<br />
ต้องกำจัดฉัน ไปให้ไกล ในเร็ววัน<br />
&#8230;<br />
หลายคนใจดี ใส่ปลอกคอให้ เพื่ออยู่รอด<br />
ทำหมัน ฉีดยา ให้อาหารสม่ำเสมอ<br />
มีที่พัก หลบแดด หลบฝน<br />
ลบเลือนความทรงจำร้ายๆ ที่เคยพบเจอ<br />
ชีวิตที่เหลืออยู่ ฉันก็อยาก พบเจอคนรักจริง<br />
&#8230;<br />
ฉันน้อยใจ ฉันไม่ใช่หมาสวยๆ<br />
ที่ทำอะไรไม่เคยผิด ฉันไม่ได้ทำ เขาก็โทษฉัน<br />
จะใส่ร้าย ทุบตี วางยา ก็เอาที่สบายใจเลยแล้วกัน<br />
จะทำอะไรกับฉันก็ได้<br />
เพราะฉันเป็นแค่ หมา ปอน ปอน “จรจัด”<br />
&#8230;<br />
&#8230;<br />
เขียนโดย : ปี JP Rabbitry</p>The post <a href="http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%88%e0%b8%a3%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%94/">หมา ปอน ปอน “จรจัด”</a> first appeared on <a href="http://www.jprabbitry.com/blog">บันทึกเจ้าหูยาว</a>.]]></content:encoded>
							<wfw:commentRss>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%9b%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b8%88%e0%b8%a3%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%94/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
							</item>
		<item>
		<title>ปล่อยฉัน..</title>
		<link>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%9b%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99/</link>
				<comments>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%9b%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99/#respond</comments>
				<pubDate>Thu, 20 Nov 2014 13:00:44 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[เพื่อน 4 ขา]]></category>
		<category><![CDATA[แมวจร]]></category>
		<category><![CDATA[แมวถูกทิ้ง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.jprabbitry.com/blog/?p=889</guid>
				<description><![CDATA[<p>ฉันถูกเจ้านายของฉันทิ้ง ฉันเกิดมาไม่แข็งแรง เจ้านายของฉันไม่มีค่ารักษาพยาบาล ให้กับสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแออย่างฉัน ตั้งแต่แรกแล้ว ที่เจ้านายไม่น่าจะเก็บฉันมาเลี้ยง ฉันได้แต่น้อยใจในโชคชะตา ถ้าฉันยังอยู่ที่เดิม ฉันอาจมั่นใจว่า ฉันเอาตัวรอดได้จริงๆ แต่ถ้าเจ้านาย คิดที่จะดูแลฉันแล้ว ฉันไม่อาจมั่นใจได้เลยว่า ในยามที่ฉันอ่อนแอ หากเจ้านายทิ้งฉันแบบวันนี้ &#8220;ฉันจะเอาตัวรอดเองได้อย่างไร&#8221; รักฉันไม่ไหว ดูแลฉันไม่ได้ ช่วยปล่อยให้ฉัน อยู่ที่เดิมของฉันก็ดีแล้ว&#8230; เขียนโดย : ปี JP Rabbitry</p>
The post <a href="http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%9b%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99/">ปล่อยฉัน..</a> first appeared on <a href="http://www.jprabbitry.com/blog">บันทึกเจ้าหูยาว</a>.]]></description>
								<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignnone size-full wp-image-890" src="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2014/11/522037_746777038722439_2540629436307464998_n.jpg" alt="522037_746777038722439_2540629436307464998_n" width="720" height="486" srcset="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2014/11/522037_746777038722439_2540629436307464998_n.jpg 720w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2014/11/522037_746777038722439_2540629436307464998_n-300x202.jpg 300w" sizes="(max-width: 720px) 100vw, 720px" /></p>
<p>ฉันถูกเจ้านายของฉันทิ้ง</p>
<p>ฉันเกิดมาไม่แข็งแรง<br />
เจ้านายของฉันไม่มีค่ารักษาพยาบาล<br />
ให้กับสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแออย่างฉัน</p>
<p>ตั้งแต่แรกแล้ว<br />
ที่เจ้านายไม่น่าจะเก็บฉันมาเลี้ยง<span id="more-889"></span></p>
<p>ฉันได้แต่น้อยใจในโชคชะตา</p>
<p>ถ้าฉันยังอยู่ที่เดิม<br />
ฉันอาจมั่นใจว่า<br />
ฉันเอาตัวรอดได้จริงๆ</p>
<p>แต่ถ้าเจ้านาย คิดที่จะดูแลฉันแล้ว<br />
ฉันไม่อาจมั่นใจได้เลยว่า</p>
<p>ในยามที่ฉันอ่อนแอ<br />
หากเจ้านายทิ้งฉันแบบวันนี้</p>
<p>&#8220;ฉันจะเอาตัวรอดเองได้อย่างไร&#8221;</p>
<p>รักฉันไม่ไหว ดูแลฉันไม่ได้<br />
ช่วยปล่อยให้ฉัน<br />
อยู่ที่เดิมของฉันก็ดีแล้ว&#8230;</p>
<p>เขียนโดย : ปี JP Rabbitry</p>The post <a href="http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%9b%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99/">ปล่อยฉัน..</a> first appeared on <a href="http://www.jprabbitry.com/blog">บันทึกเจ้าหูยาว</a>.]]></content:encoded>
							<wfw:commentRss>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b8%9b%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
							</item>
		<item>
		<title>เสียงของฉันคงเบาไปใช่ไหม&#8230;</title>
		<link>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%84%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%83%e0%b8%8a%e0%b9%88%e0%b9%84%e0%b8%ab%e0%b8%a1/</link>
				<comments>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%84%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%83%e0%b8%8a%e0%b9%88%e0%b9%84%e0%b8%ab%e0%b8%a1/#respond</comments>
				<pubDate>Mon, 10 Nov 2014 12:00:06 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[เพื่อน 4 ขา]]></category>
		<category><![CDATA[กระต่ายถูกทิ้ง]]></category>
		<category><![CDATA[หมาจร]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.jprabbitry.com/blog/?p=880</guid>
				<description><![CDATA[<p>ในวันหนึ่ง ฉันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิต ที่เธอมองไม่เห็น&#8230; ฉันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิต ที่เธอคิดว่าไม่มีค่าเลย ฉันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิต ที่เธอหมดรักแล้ว ฉันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิต ที่ถูกเธอทำร้าย ฉันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิต ที่ถูกเธอทอดทิ้ง แล้วฉันต้องทำยังไง ให้เธอกลับมารักฉัน ในเมื่อเธอไม่เคยรักฉันมาตั้งแต่แรกแล้ว แต่&#8230; ในทุกๆวันของฉัน ไม่ว่าจะนานแค่ไหน หรือเธอจะเปลี่ยนไปเป็นเช่นไร สำหรับเธอแล้ว เธอจะเป็นคนที่ สิ่งมีชีวิตอย่างฉัน &#8220;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8221; เสียงของฉันคงเบาไปใช่ไหม&#8230; เธอถึงไม่ได้ยิน ที่สิ่งมีชีวิตอย่างฉัน &#8220;จะรักเธอ&#8221; เขียนโดย : ปี JP Rabbitry</p>
The post <a href="http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%84%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%83%e0%b8%8a%e0%b9%88%e0%b9%84%e0%b8%ab%e0%b8%a1/">เสียงของฉันคงเบาไปใช่ไหม…</a> first appeared on <a href="http://www.jprabbitry.com/blog">บันทึกเจ้าหูยาว</a>.]]></description>
								<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignnone size-full wp-image-881" src="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2014/11/10387472_742147325852077_6223932807690686008_n.jpg" alt="10387472_742147325852077_6223932807690686008_n" width="720" height="486" srcset="http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2014/11/10387472_742147325852077_6223932807690686008_n.jpg 720w, http://www.jprabbitry.com/blog/wp-content/uploads/2014/11/10387472_742147325852077_6223932807690686008_n-300x202.jpg 300w" sizes="(max-width: 720px) 100vw, 720px" /></p>
<p>ในวันหนึ่ง</p>
<p>ฉันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิต<br />
ที่เธอมองไม่เห็น&#8230;</p>
<p>ฉันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิต<br />
ที่เธอคิดว่าไม่มีค่าเลย</p>
<p>ฉันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิต<br />
ที่เธอหมดรักแล้ว</p>
<p>ฉันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิต<br />
ที่ถูกเธอทำร้าย<span id="more-880"></span></p>
<p>ฉันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิต<br />
ที่ถูกเธอทอดทิ้ง</p>
<p>แล้วฉันต้องทำยังไง<br />
ให้เธอกลับมารักฉัน</p>
<p>ในเมื่อเธอไม่เคยรักฉันมาตั้งแต่แรกแล้ว</p>
<p>แต่&#8230;<br />
ในทุกๆวันของฉัน<br />
ไม่ว่าจะนานแค่ไหน<br />
หรือเธอจะเปลี่ยนไปเป็นเช่นไร</p>
<p>สำหรับเธอแล้ว<br />
เธอจะเป็นคนที่ สิ่งมีชีวิตอย่างฉัน<br />
&#8220;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8221;</p>
<p>เสียงของฉันคงเบาไปใช่ไหม&#8230;<br />
เธอถึงไม่ได้ยิน</p>
<p>ที่สิ่งมีชีวิตอย่างฉัน</p>
<p>&#8220;จะรักเธอ&#8221;</p>
<p>เขียนโดย : ปี JP Rabbitry</p>The post <a href="http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%84%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%83%e0%b8%8a%e0%b9%88%e0%b9%84%e0%b8%ab%e0%b8%a1/">เสียงของฉันคงเบาไปใช่ไหม…</a> first appeared on <a href="http://www.jprabbitry.com/blog">บันทึกเจ้าหูยาว</a>.]]></content:encoded>
							<wfw:commentRss>http://www.jprabbitry.com/blog/%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%84%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%83%e0%b8%8a%e0%b9%88%e0%b9%84%e0%b8%ab%e0%b8%a1/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
							</item>
	</channel>
</rss>
