บ้านที่ฉันอยู่แล้วมีความสุข
ไม่จำเป็นเลย ที่ต้องเป็นหลังใหญ่โต
ไม่จำเป็นเลย ที่ต้องมีสนามหญ้ากว้างขวาง
เจ้านายของฉัน
เขาไม่จำเป็น ต้องหน้าตาดี
เขาไม่จำเป็น ต้องรวยล้นฟ้า
เขาไม่จำเป็น ต้องดีที่สุด..
เจ้านายของฉัน
เขาอาจจะ โก๊ะ เปิ่น หรือเซ่อซ่า
แต่หลายครั้ง เจ้านายคนนี้
ที่ดูเหมือนคนทำอะไรไม่เป็นเลยสักอย่าง
กลับเดินเข้าหาฉัน
แม้ฉันจะกัด หรือไล่เขาก็ตาม
เขาดูแลฉันเสมอ เวลาที่ฉันเจ็บป่วย
ทั้งที่ฉันเจ้าเล่ห์ แสนงอน เลือกกิน
เจ้านายพยายามมาตลอดที่จะทำให้ฉันเชื่อใจ
ฉันลองคิดดูแล้วนะ
บ้านที่ไม่ใหญ่โตแต่มีเจ้านายที่อบอุ่น
เจ้านายที่ไม่ต้องดีที่สุด แต่รักฉัน
มันก็น่าจะเพียงพอแล้ว…
เพราะถ้าเขาไม่ได้รักฉันด้วยหัวใจ
ป่านนี้…
“ฉันคงถูกทิ้งไปนานแล้ว”
เขียนโดย : ปี JP Rabbitry