บางทีเราก็คงสงสารสัตว์เลี้ยงเหล่านั้นมากเกินไป จนพลั้งเผลอเตือนเพื่อน คนสนิท คนรู้จัก ไปแบบตรงๆ แต่เขาก็มักมองข้ามความปรารถนาดีของเราทุกครั้ง และคนที่สามสี่ ก็ยังมองข้ามเราไปด้วย แถมยังบอกว่าน่ารัก น่าเลี้ยง… โดยไม่คิดถึง ชีวิตตัวน้อยๆ ที่พลัดพรากจากแม่ และยังไม่หย่านม ในวันพรุ่งนี้เขาจะมีชีวิตอยู่รอดมั้ย ไม่สงสารพวกเขาบ้างหรือคะ
การหวังว่าเราจะทำให้ใครสักคนหนึ่งเข้าใจเรายังยาก
แล้วจะหวังอะไรให้มันมาก ถ้าเขาไม่อยากจะรับฟัง
การศึกษาก่อนเลี้ยงคงไม่ยากสำหรับคนที่ตั้งใจจะเลี้ยง และปีก็เชื่อว่าคนที่ตั้งใจจะเลี้ยง คุณจะเป็นคนหนึ่งที่เลี้ยงพวกเขาได้ดีอีกหนึ่งคนค่ะ ภูมิใจเถอค่ะที่เรามีความผิดชอบเหล่านี้ติดตัว
เหตุการณ์แบบนี้เพื่อนๆ บางท่าน หรือ หลายๆท่านคงเคยเจอเรื่องราวเป็นยังไง โดนยังไง มาแลกเปลี่ยนเล่าประสบการณ์กันได้ค่ะ
เขียนโดย : ปี JP Rabbitry