ไม่เป็นไร…
ไม่เป็นไร… ไม่เป็นไร… หากเธอทุบตี ฉันยินดีจะให้เธอทำ หากเธอเกลียดฉัน ฉันยินดีจะให้เธอเกลียด เจ้านายของฉัน… แผลที่ร่างกายของฉันหายได้ เชื่อฉันสิ เจ้านายของฉัน… แต่บาดแผลที่ใจ มันเป็นอะไรที่ยากจะลืม… เมื่อเธอตั้งสติได้และเธอก็ยังรักฉันอยู่
หากฉัน…ไม่ได้เป็นผู้โชคดี
หากฉัน…ไม่ได้เป็นผู้โชคดี ที่จะได้มีบ้านใหม่ที่แสนอบอุ่น กับเจ้านายใหม่ ที่รักและเอ็นดูฉัน ถ้าเธอรังเกียจที่ฉันเป็นสัตว์จรจัด ได้โปรดเถอะ อย่าทำร้ายฉัน
อาจไม่มีวันพรุ่งนี้
จะมีใครรู้ไหม… ถ้าในอนาคต ไม่มีคำว่า “เรา” เราทั้งสองจะเป็นอย่างไร เพียงแค่ว่าวันนี้ เธอยัง…รักฉัน แล้วฉันก็ยังรักเธอ เธอยัง…ห่วงใยฉัน แล้วฉันก็ยังห่วงใยเธอ เธอยัง…คิดถึงฉัน แล้วฉันก็ยังคิดถึงเธอ
ความผิดของฉันเอง
ความผิดของฉันเอง ที่ฉันเกิดมา มีสีดำ เพื่อนหมา เพื่อนแมว และตัวฉัน มีสีที่เป็นอัปมงคล ฉันและเพื่อนมักถูกมองข้าม
ถ้าเราได้พบกันอีกครั้ง เธอจะยังจำฉันได้อยู่มั้ย
หากในวันข้างหน้าเราได้มีโอกาสพบกัน เธอจะยัง…จำฉันได้อยู่ไหม สมมติว่าเราได้เจอกันในที่แห่งนั้น เธอจะยัง…เหมือนเดิมอยู่ไหม
- ภาพ บทความ หรือผลงานใดๆ ในบลอคนี้ ใช้สัญญาอนุญาต Creative Commons แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย แปลว่าคุณสามารถนำไปเผยแพร่ได้ แต่ต้องให้เครดิตกันด้วยนะจ๊ะ