บางครั้งสิ่งที่ฉันคิดและจินตนาการไปเองว่า… เธอ… อยู่บนดาวดวงนั้น คงอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ มีกลิ่นหอมของดอกไม้ เส้นหญ้าสีเขียวคงมีให้เธอกินไม่มีวันหมด

ถ้าฉันเลือกเกิดได้ ฉันคงไม่เลือกที่จะเกิดในที่แบบนี้ ในที่ที่หลายคนแค่เดินผ่านมา แล้วก็เดินผ่านไป ฉันได้แต่รอว่าจะมีใครสักคนไหม…หยิบยื่นอาหารให้ฉัน

วันนี้ฉันจะมีอาหารกินมั้ย? ในถ้วยที่ขึ้นรา มีเพียง เศษผักที่เน่า อาหารเม็ดที่ชื้นพองตัว พื้นที่ฉันเหยียบมันเปียกชื้น เต็มไปด้วยก้อนอึและฉี่ เธอเรียกมันว่า “กรง” ขนที่ตัวของฉันเริ่มหลุดร่วง ผิวหนังของฉันเกิดอาการคัน